સિંધુ તાઈએ પોતાનું જીવન અનાથ બાળકોની સેવામાં વિતાવ્યું, કેટલીકવાર તેમને ખવડાવવા માટે ટ્રેનોમાં ભીખ પણ માંગી.
મહારાષ્ટ્રના મધર ટેરેસા તરીકે પ્રખ્યાત પદ્મશ્રી સિંધુતાઈ સપકાલનું મંગળવારે રાત્રે પુણેમાં નિધન થયું હતું. સિંધુતાઈ, 73, સેપ્ટિસેમિયાથી પીડિત હતા અને છેલ્લા દોઢ મહિનાથી પુણેની ગેલેક્સી હોસ્પિટલમાં સારવાર હેઠળ હતા. ગયા વર્ષે તેમને પદ્મશ્રીથી નવાજવામાં આવ્યા હતા. મળતી માહિતી મુજબ, તેમણે રાત્રે 8.30 કલાકે અંતિમ શ્વાસ લીધા હતા. આવતીકાલે પૂણેમાં સંપૂર્ણ રાજ્ય સન્માન સાથે તેમના અંતિમ સંસ્કાર કરવામાં આવશે. હોસ્પિટલ દ્વારા ટૂંક સમયમાં સત્તાવાર નિવેદન પણ જારી કરવામાં આવશે.
બેઘર બાળકોની સંભાળ રાખતી સિંધુતાઈને 1,500 બાળકો, 150 થી વધુ પુત્રવધૂ અને 300 થી વધુ જમાઈ હોવાનું કહેવાય છે. સિંધુ તાઈએ પોતાનું જીવન અનાથ બાળકોની સેવામાં વિતાવ્યું, કેટલીકવાર તેમને ખવડાવવા માટે ટ્રેનોમાં ભીખ પણ માંગી.
અનાથ બાળકોને ખવડાવવા માટે રસ્તાઓ પર ભીખ માંગી
તે અનાથોને ખવડાવવા માટે શેરીઓમાં ભીખ પણ માંગતો હતો. પદ્મશ્રી પુરસ્કાર પ્રાપ્ત કરવા પર સિંધુતાઈએ કહ્યું કે આ એવોર્ડ મારા સાથીદારો અને મારા બાળકોનો છે. તેમણે લોકોને અનાથ બાળકોને દત્તક લેવાની અપીલ કરી હતી.
સિંધુતાઈના પુણે સહિત મહારાષ્ટ્રના વિવિધ શહેરોમાં 6 બાલ આશ્રમ છે.
બ્રેડ માટે આભાર
સિંધુતાઈએ કહ્યું, ‘મને લાગે છે કે આજે મારું જીવન અંતિમ તબક્કામાં પહોંચી ગયું છે. મારા બાળકો ખૂબ ખુશ છે. પરંતુ ભૂતકાળને ભૂલી શકાતો નથી. ભૂતકાળને પાછળ છોડીને હવે હું બાળકોના વર્તમાનને તૈયાર કરવાનું કામ કરી રહ્યો છું. મને હંમેશા તમારો (મીડિયા) સપોર્ટ મળ્યો છે. તમારી મદદથી હું આ દુનિયાને ઓળખી રહ્યો છું. તાઈએ આગળ કહ્યું, ‘મારી પ્રેરણા મારી ભૂખ અને મારી રોટલી છે. હું આ રોટલીનો આભાર માનું છું કારણ કે આ માટે લોકોએ મને એવા સમયે સાથ આપ્યો જ્યારે મારી પાસે મારા ખિસ્સામાં ખાવા માટે પણ પૈસા ન હતા. આ એવોર્ડ મારા બાળકો માટે છે જેમણે મને જીવવાની શક્તિ આપી.
સિંધુતાઈને 150 થી વધુ પુત્રવધૂઓ અને 300 થી વધુ જમાઈઓ છે.
ટ્રેનમાં ભીખ માંગી, સ્મશાનમાંથી પિટા બ્રેડ ખાધી
સિંધુતાઈ સપકલનો જન્મ 14 નવેમ્બર, 1948ના રોજ મહારાષ્ટ્રના વર્ધા જિલ્લાના એક સામાન્ય ગોપાલક પરિવારમાં થયો હતો. રૂઢિચુસ્ત કુટુંબ હોવાને કારણે સિંધુતાઈને ચોથા ધોરણમાં જ શાળા છોડી દેવી પડી હતી. 10 વર્ષની ઉંમરે 20 વર્ષના પુરુષ સાથે લગ્ન કર્યા. થોડા વર્ષો પછી તે ગર્ભવતી થઈ. પતિએ નવમા મહિનામાં પેટમાં લાત મારીને ઘરની બહાર કાઢી મુકી હતી. આ પછી તેણે બેભાન અવસ્થામાં ગાયોની વચ્ચે એક દીકરીને જન્મ આપ્યો અને પછી હાથ વડે દોરી પણ કાપી નાખી. બેઘર હોવાથી તેણે દીકરીને સ્ટેશન પર મૂકી દીધી. આ બધી બાબતોએ તેને મૂળ સુધી હચમચાવી નાખ્યો. તેણે આત્મહત્યા કરવાનું પણ વિચાર્યું. બાદમાં તેણે પેટ ભરવા માટે ટ્રેનમાં ભીખ પણ માંગી હતી. ક્યારેક તે સ્મશાનમાં પિટા બ્રેડ પણ ખાતો.
સિંધુતાઈ મહારાષ્ટ્રના મધર ટેરેસા તરીકે પણ ઓળખાય છે.
આ રીતે બેઘર બાળકોને ઘર આપવા પ્રેરણા આપી
તે ટ્રેનમાં ભીખ માંગીને સ્ટેશન પર જ રહેતી હતી. એક દિવસ સિંધુતાઈને રેલ્વે સ્ટેશન પર એક બાળક મળ્યું. અહીંથી જ તેમને નિરાધાર બાળકોને મદદ કરવાની પ્રેરણા મળી. આ પછી એક અનંત સાંકળ શરૂ થઈ, જે આજે મહારાષ્ટ્રની 6 મોટી સામાજિક સેવા સંસ્થાઓમાં પરિવર્તિત થઈ ગઈ છે. આ સંસ્થાઓમાં 1500 થી વધુ નિરાધાર બાળકો એક પરિવારની જેમ રહે છે. સિંધુતાઈની સંસ્થામાં ‘અનાથ’ શબ્દનો ઉપયોગ પ્રતિબંધિત છે. બાળકો તેને તાઈ (માતા) કહે છે. આ આશ્રમોમાં વિધવા મહિલાઓને પણ આશ્રય મળે છે. તેઓ રસોઈથી લઈને બાળકોની સંભાળ રાખવા સુધીનું કામ કરે છે.
સિંધુતાઈ પણ કૌન બનેગા કરોડપતિમાં પણ જઇ આવ્યા છે
સિંધુતાઈને 700 થી વધુ એવોર્ડ મળ્યા છે
પદ્મશ્રી સિંધુતાઈને અત્યાર સુધીમાં 700 થી વધુ સન્માનોથી નવાજવામાં આવ્યા છે. તેમને અત્યાર સુધી જે પણ સન્માન મળ્યું તેમાંથી જે પણ રકમ તેમણે બાળકોના ઉછેરમાં ખર્ચી નાખી. સિંધુતાઈને ડીવાય પાટિલ ઈન્સ્ટિટ્યૂટ દ્વારા ડોક્ટરેટની પદવી પણ આપવામાં આવી છે. સિંધુતાઈના જીવન પર આધારિત મરાઠી ફિલ્મ ‘મી સિંધુતાઈ સપકલ’ વર્ષ 2010માં રિલીઝ થઈ હતી અને 54માં લંડન ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં પણ પ્રદર્શિત કરવામાં આવી હતી.
