પ્રથમ બેદરકારી
માર્ચની શરૂઆતમાં કોરોનાની બીજી મોજા શરૂ થાય તે પહેલાં, કેન્દ્રીય આરોગ્ય પ્રધાન ડો. હર્ષ વર્ધનએ જાહેરાત કરી હતી કે કોરોના ભારતમાં અંતિમ સ્થિતિમાં છે અને અમે તેને લગભગ જીતી લીધી છે. નવા પ્રકારના કોરોના આવ્યા હોવા છતાં, ભારત સરકારે એ બતાવવાનો પ્રયાસ કર્યો કે કોરોનાને હરાવવામાં સરકારની વ્યૂહરચના એકદમ સાચી હતી.
બીજી બેદરકારી
ભારત સરકાર દ્વારા એ વાત ફેલાવવામાં આવી હતી કે દેશમાં બહુમતી લોકોમાં ટોળાની રોગપ્રતિકારક શકિત વિકસિત થઈ છે, પરંતુ સત્ય વાત જુદી હતી. ઈન્ડિયન કાઉન્સિલ ઓફ મેડિકલ રિસર્ચ (આઈસીએમઆર) ના એક અહેવાલ મુજબ, દેશમાં માત્ર ૨૧ ટકા લોકોએ કોરોનામાં એન્ટિબોડીઝ વિકસાવી છે. સમજાવો કે પશુઓની પ્રતિરક્ષા એટલે કે જો રોગ કોઈ જૂથના મોટા ભાગમાં ફેલાય છે, તો પછી મનુષ્યની પ્રતિરક્ષા એ રોગથી લડવામાં ચેપગ્રસ્ત લોકોને મદદ કરે છે. જે લોકો રોગ સામે લડ્યા પછી સંપૂર્ણ સ્વસ્થ થાય છે તે રોગ માટે રોગપ્રતિકારક બને છે, એટલે કે, તેઓ રોગપ્રતિકારક ગુણધર્મો વિકસાવે છે અને અન્ય દર્દીઓને મદદ કરે છે.
ત્રીજી બેદરકારી
દેશના ૨૪૯૧૮ પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્રોમાંથી, માત્ર ૩૨૭૮ કેન્દ્રો ધોરણો અનુસાર સ્થાપિત કરવામાં આવે છે અને ફકત ૮૫૧૪ કેન્દ્રો ૨૪ કલાક ચલાવવામાં આવે છે, ભારતના ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં જાહેર આરોગ્યની સ્થિતિમાં સુધારો થવાને બદલે બગડતી જાય છે. ૩૧ માર્ચ ૨૦૧૯ સુધી, ભારતમાં ૨૩૪૨૨૦ એએનએમ કાર્યરત હતા. એક વર્ષ પછી, ૩૧ માર્ચ ૨૦૨૦ ના રોજ, આ સંખ્યા ૨૧૨૫૯૩ થઈ ગઈ, લગભગ ૧.૨૫ મિલિયન એએનએમ કર્મચારીઓ ઘટાડવામાં આવ્યા. કહેવાનો અર્થ એ છે કે દેશમાં ડોકટરોની વિશાળ અછત છે.
ચોથી બેદરકારી
કેસ ઓછા થયા પછી, સરકારને લાગ્યું કે કોરોના લગભગ સમાપ્ત થવાની આરે છે, આમ રસીકરણ અભિયાનની શરૂઆત ધીમું કરી રહી છે, જે અંતર્ગત માત્ર ૨ ટકા કરતા ઓછા લોકોને રસી આપવામાં આવી હતી. કેન્દ્રિય સ્તરે ભારતની રસીકરણ યોજના એટલી અસરકારક દેખાઈ નથી.
પાંચમી બેદરકારી
રાજયો સાથે નીતિમાં પરિવર્તનની ચર્ચા કર્યા વિના સરકારે અચાનક દ્યણા નિર્ણયો લીધા, જેના કારણે આ સિસ્ટમ પડી ભાંગી. દ્યણા રાજયોમાં હજી પણ પૂરતી સંખ્યામાં રસી નથી મળી રહી. રસી ડોઝ માટે બજાર બનાવવામાં નિષ્ફળતા, રાજયો અને હોસ્પિટલ સિસ્ટમ્સ વચ્ચે સ્પર્ધા તરફ દોરી ગઈ છે.
છઠ્ઠી બેદરકારી
ઉત્ત્।રપ્રદેશ અને મહારાષ્ટ્ર જેવા મોટા રાજયોમાં અચાનક કેસોમાં વધારો થવાનો ખ્યાલ નહોતો કે ન તો તેઓએ તેની સાથે કાર્યવાહી કરવાની કોઈ તૈયારી કરી હતી. આ કારણોસર, દર્દીઓની સંખ્યામાં અચાનક ઝડપથી વધારો થવાને કારણે, આરોગ્ય પ્રણાલી ધરાશાયી થઈ હતી અને હોસ્પિટલોમાં પથારીની અછત ઉભી થઈ હતી.
અંતિમ અને સૌથી મોટી બેદરકારી તમામ એ તમામ રાજકીય પક્ષના નેતાઓ છે કારણકે તમામ નેતાઓ કોરોના જેવી ગંભીર બીમારી વિશે જાણતા હોવા છતાં એક પણ રાજકીય પક્ષે જનતાનું વિચાર્યું કે કોઈએ આવી મહામારીમાં ચૂંટણી ન યોજવા માટે અરજી પણ નહીં કરી અને હજારોની સંખ્યામાં લોકોને એકઠા કરીને રેલી અને સભાઓ ભરી સુપર સ્પ્રેડર બન્યા અને બીજી લહેરના કારણ પણ બન્યા
સાતમી બેદરકારી
સુપરસ્ટ્રેડર ઘટનાઓનાં જોખમો અંગે ચેતવણી આપ્યા છતાં સરકારે ધાર્મિક ઉજવણી આગળ વધવાની મંજૂરી આપી. તેમની રાજકીય મહત્વાકાંક્ષા પૂરી કરવા માટે વિશાળ રાજકીય રેલીઓનું આયોજન. આ બધા સિવાય, કોરોના મેનેજમેન્ટ હળવી થઈ ગયા અને લોકો માસ્ક વિના શેરીઓમાં ફરવા લાગ્યા.
